Skip to main content

Hans, 59 jaar, doelman, directeur

“Ik was kritisch naar mezelf toe, voor het eerst met het gevoel in een zwart gat te zijn gevallen.”

Van Breukelen was opgebrand. ‘Vijf, zes, zeven maanden had ik nergens zin in. Ik stapte ambitieus de KNVB binnen en wilde heel veel. Misschien te veel en te snel. Op een aantal aspecten doe je dan niet de juiste dingen. Ik zou het, terugkijkend, anders hebben gedaan en beter. Dat staat buiten kijf. Maar waarvan ikzelf de meeste pijn had, was dat ik niet de verbinding kon maken binnen de voetballerij, die nodig was en is om ons Nederlands voetbal op een hoger niveau te brengen. Dan word je op een dag wakker met het gevoel dat alles uit je vingers is geglipt.’

Van Breukelen won als topdoelman de Europa Cup I en het EK voor landenploegen, met PSV en het Nederlands elftal, allebei in 1988. De voormalige bestuurder en begenadigde spreker in het lezingencircuit, kwam brandend van ambitie naar Zeist, waar hoofdpijndossiers in stapels lagen opgetast: benodigde veranderingen in competitieopzet, kunstgras, zwalkende coaches, het spel van de nationale ploeg, een komen en gaan van directeuren, ruzie, achterklap en wantrouwen. Hij liep stuk.

Voor het eerst van mijn leven, ben ik gevlucht. Ik voelde faalangst.

Ik ben altijd een veelgevraagd spreker geweest, maar dacht: zitten ze nog op mij te wachten? Ik was kritisch naar mezelf toe, voor het eerst met het gevoel in een zwart gat te zijn gevallen. Er was geen doel meer en een doelloos leven past niet bij mij. Altijd wil ik de lat hoog leggen.’ Met zelfspot: ‘Ook dat is niet echt handig als je doelman bent. Het zit in mijn karakter; het maximale eruit halen.’

‘Mijn vrouw, kinderen en vrienden merkten dat ik niet goed in mijn vel zat na het vertrek bij de KNVB. Man, op een gegeven moment had ik zo’n pijn in mijn lijf. We gingen in november naar Zuid-Afrika. Ik stapte uit het vliegtuig en kon bijna niet lopen.’ 

Massages, behandelingen door een manueel therapeut; niets hielp.

De stress was in het lijf geslagen. Een fysiotherapeut in Zeist bracht hem langzaam terug. Van Breukelen hervond energie en schreef samen met Diederiks het praktijkboek Maak je comeback, waarin zijn ervaringen als voetballer zijn vermengd met een stappenplan voor een comeback en vragen aan lezers, die dwingen tot zelfreflectie. ‘Het is een herstelboek, voor mezelf en anderen. Het is ook een boek hoe je succesvol blijft of beter wordt. Het boek biedt perspectief en hoop.’

‘Het heeft me tijd gekost om alles een plek te geven, te kijken wat ik nog wil en kan. Dat zie je vaker, dat mensen twijfels hebben na tegenslag, in de hoek blijven zitten en zichzelf koest houden.’ Golfen, op de kleinkinderen passen, hij had opties genoeg, doch opteerde voor een rentree in het werkzame leven.