Skip to main content

Maaike Hartjes, 42 jaar, striptekenaar

“Het was eind 2014 en na maanden keihard werken en een grote frustrerende opdracht, kon ik opeens niets meer.”

Zelfs de bustijden checken of een mailtje tikken was me al te veel. Toch vond ik het na een maandje niksen wel weer mooi geweest; Ik besloot een getekend dagboek bij te gaan houden, en als extra creatieve motivatie deed ik dat in collagevorm.

Maar de weken rust brachten weinig verbetering; Ik bleek een burn-out te hebben. En zo werd het dagboek een verslag van deze zware periode in mijn leven.

Voor opdrachtgevers werken lukte niet meer.

Ik sliep 10+ uur per nacht, en alles wat een beetje stress gaf bezorgde me een halve paniekaanval. Toch kroop ik elke avond achter mijn tekentafel en maakte een pagina. Over wat ik had gedaan, gedacht, gevoeld. Ik analyseerde mijn emoties en gedachten, sprak met vrienden over hoe zij omgingen met stress, en probeerde de moed erin te houden. Ik ging twee stapjes vooruit en een stapje achteruit, ik zei ‘ja’ terwijl ik ‘nee’ moest zeggen, maar leerde ook langzaam dat het allemaal niet zo perfect hoefde te zijn als ik in mijn hoofd had.

Na een half jaar had ik honderden pagina’s getekend, ging het langzaam beter met me, en stonden er opeens geïnteresseerde uitgevers op de stoep.

Zo sloot ik deze periode af met een papieren boek van bijna 300 pagina’s… en een goed gevoel. Het was een zware tijd, maar ook een ontzettend leerzame tijd, waarin ik me bewust werd van fouten die ik al jaren maakte en leerde omgaan met stress en perfectionisme.

Burn-out dagboek is geen zelfhulpboek, maar ik hoop dat het mensen met een burn-out er herkenning in kunnen vinden, en mensen zonder burn-out het beter kan laten begrijpen.

Het kan het boek hier inkijken.