Waarom heb ik mijn burn-out zelf niet zien aankomen?

Mijn omgeving gaf al een tijdje aan dat ik er vermoeid uitzag en anders deed. Ik had inderdaad wel veel stress, maar wie heeft er nu geen stress. Een burn-out had ik dan ook nooit verwacht. Ik ben nochtans iemand die altijd veel bezig is met zelfreflectie. Hoe kan ik zoiets niet zien aankomen?

Groetjes, Lisa

Dag Lisa, 

Bijna 80% van de mensen ziet hun burn-out niet aankomen en dat is eigenlijk erg logisch als we kijken naar het effect van chronische stress op de hersenen.

Om aan zelfreflectie te doen, moeten we namelijk ons logisch denken gebruiken. Bij chronische stress raakt net dat deel van de hersenen, beschadigd. Hierdoor is het dus veel moeilijker om nog 'naar jezelf te kijken'. Vandaar dat veel mensen aangeven dat ze 'plots' burn-out waren.

Wanneer ze herstellend zijn, herkennen ze echter heel wat signalen die toen eigenlijk geen aandacht kregen (hoofd- en spierpijn worden bijvoorbeeld behandeld met pijnstillers), geminimaliseerd (zodra het kalmer is, haal ik wel wat slaap in, iedereen heeft toch stress of slaapt slecht) of gerationaliseerd (vb hoofdpijn en spierpijn is logisch want het zijn drukke tijden, maag- en darmklachten zullen wel door verkeerde voeding zijn, het sneller kwaad worden is door die vervelende collega,..).   

Het is dus bijna altijd de omgeving die de signalen (eerst) opmerkt.

Warme groet,

Kelly