Mythe 2. Burn-out is bespreekbaar geworden

We merken dat burn-out veel meer besproken wordt in de media en dat bedrijven zich bewuster worden van de toenemende trend maar daarom is het nog niet bespreekbaar geworden. We stellen namelijk vast dat burn-out bij veel mensen en bedrijven nog een taboe is en op veel onbegrip stuit. Veel mensen met een burn-out durven er niet over spreken en schamen zich wanneer ze thuis blijven van het werk. 

De vele misverstanden, het gebrek aan kennis over burn-out en het foutief gebruik van de term werkt het onbegrip en het niet altijd serieus nemen van de ziekte in de hand. Zo wordt er veel te snel over burn-out gesproken.

Mensen die moe zijn, zeggen bijvoorbeeld te snel dat ze een burn-out hebben.

Verhoogde vermoeidheid kan op korte termijn en zonder drastische ingrepen aangepakt worden omdat er geen fysiologische en neuro-hormonale veranderingen in het lichaam zijn. Bij een burn-out lukt het biologisch en automatisch herstel van het lichaam niet meer en kan zelfs een boodschap doen, een enorme opgave zijn.

De negatieve bijklank dat het woord met zich meebrengt, maakt dat mensen met burn-out symptomen te lang wachten om een burn-out coach te zoeken.

Ze hopen dat het vanzelf zal overgaan of nemen medicatie. Dat is jammer want hoe vroeger er kan ingegrepen worden op de juiste manier, hoe minder lichamelijke schade aangericht is en hoe korter de herstelperiode is.

Bij overspannenheid spreken we van 3 tot 9 maand hersteltijd terwijl dit bij burn-out tot 2 jaar kan oplopen voor het stresssysteem en de hersenfuncties zich hersteld hebben.